Arbeidsongeschiktheid werknemers

Als een van uw werknemers arbeidsongeschikt raakt, bent u verplicht 70% van zijn salaris door te betalen. In veel CAO’s is afgesproken dat de loondoorbetaling in het eerste jaar wordt opgetrokken tot 100%. Wettelijk gezien mag u een periode van twee jaar maximaal 170% van het salaris doorbetalen.

Na de eerste twee jaar van ziekte krijgt uw werknemer een WIA-uitkering (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen), die aanmerkelijk lager kan uitvallen dan de loondoorbetaling. Voor die inkomensachteruitgang zijn er verschillende verzekeringsoplossingen, die u collectief voor uw medewerkers kunt afsluiten.

WIA-excedentpensioen
Als uw werknemer een hoog salaris ontvangt, is de kans groot dat bij arbeidsongeschiktheid de inkomensterugval extra hoog uitpakt. Bij de bepaling van de hoogte van de uitkering wordt namelijk uitgegaan van een bepaald maximum. Het salaris van uw medewerker kan echter wel veel hoger liggen. Het kan daarom verstandig zijn om een WIA-excedentverzekering voor hem of haar af te sluiten.

Premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid
In pensioenregelingen is het gebruikelijk dat de pensioenopbouw van een werknemer bij arbeidsongeschiktheid onverminderd doorgaat. Met een meeverzekerde premievrijstelling hoeft de werknemer of werkgever in geval van arbeidsongeschiktheid geen premies te betalen.

Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen
In de WIA (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen) wordt een onderscheid gemaakt tussen volledig en duurzaam arbeidsongeschikten en gedeeltelijk arbeidsongeschikten. De WIA omvat dan ook twee regelingen: de IVA (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten) en de WGA (Werkhervattingsregeling Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten).

IVA
Alleen als uw werknemer volledig (80% of meer) en duurzaam arbeidsongeschikt raakt, heeft hij recht op een IVA-uitkering: 70% (of 75%) van zijn laatste loon, tot een maximum inkomen van ruim € 43.000 per jaar (2006). Duurzaam arbeidsongeschikt betekent dat er binnen vijf jaar geen herstelmogelijkheden en dus geen reďntegratiemogelijkheden zijn.

WGA
Raakt uw medewerker voor minder dan 35% arbeidsongeschikt, dan heeft hij geen recht op een wettelijke uitkering. Als uw medewerker voor meer dan 35% arbeidsongeschikt is (maar niet volledig) of als hij volledig (80-100%) arbeidsongeschikt is met een redelijke kans binnen vijf jaar te herstellen, komt hij in aanmerking voor de WGA.

De hoogte van de WGA-uitkering wordt als volgt berekend. Ligt het salaris van uw werknemer door zijn arbeidsongeschiktheid 35% lager omdat hij minder werkt of een andere functie heeft? Dan krijgt hij volgens de WGA een aanvulling van 70% van het verschil tussen het oude en het nieuwe loon. Daarbij geldt als maximum van het oude loon van ruim €43.000 per jaar aangehouden (2006).

De WGA-uitkering is tijdelijk. De duur is net als bij de WW afhankelijk van het arbeidsverleden en loopt minimaal een half jaar, maximaal 5 jaar. Na afloop zijn er twee mogelijkheden:
1. Uw werknemer benut minstens 50% van zijn resterende verdiencapaciteit. Dan krijgt hij naast zijn loon een aanvulling. Die bedraagt 70% van het verschil tussen het oude loon en het nieuwe loon.
2. Uw werknemer benut minder dan 50% van zijn resterende verdiencapaciteit. Dan komt hij in aanmerking voor een WGA-vervolguitkering. Die bedraagt 70% van het minimumloon x zijn arbeidsongeschiktheidspercentage.


Resterende verdiencapaciteit
Keuringsartsen stellen in opdracht van de UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) de mate van arbeidsongeschiktheid vast. Er wordt bij de keuring gekeken voor welke functie uw medewerker nog in aanmerking komt met het oog op zijn medische beperkingen en welk salaris hij daarmee kunt verdienen. Dat wordt de resterende verdiencapaciteit genoemd. Het verschil tussen de verdiencapaciteit en het oude salaris bepaalt de mate van arbeidsongeschiktheid. Uw medewerker is dus volledig arbeidsongeschikt als hij alleen nog kan werken in een functie die 80% minder salaris geeft dan zijn oude baan. Om te bepalen of uw werknemer duurzaam arbeidsongeschikt is, moeten artsen gebruikmaken van lijsten waarop voor bepaalde ziektes de gebruikelijke herstelperiodes zijn vastgesteld. Het maakt niet uit of uw medewerker door een werkgerelateerde oorzaak arbeidsongeschikt raakt of niet.